(ស្វាយរៀង)៖ ក្រោមអធិបភាពលោកជំទាវ ដួង វណ្ណា
តំណាងរាស្រ្តខេត្តស្វាយរៀង ឯកឧត្តម ជុំ ហាត ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាខេត្ត ឯកឧត្ដម ម៉ែន
វិបុល អភិបាលខេត្តស្វាយរៀង បានអញ្ជើញចូលរួមក្នុង ពិធីដង្ហែរ
និងអភិសេករូបសំណាកលោកតាគង់ យាយដើង នៅខាងក្រោយមន្ទីរគណបក្សខេត្តស្វាយរៀង នាព្រឹកថ្ងៃ៣១
ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៨ បានចូលរួមដង្ហែរូបសំណាកលោកតាគង់ យាយដើង
តាមរថយន្តចំនួន១ជុំក្នុងក្រុងស្វាយរៀងមកកាន់ទីន្លែងអាស្រមថ្មីផងដែរ ។
សូមជម្រាបជូនថា
សមិទ្ធិផលថ្មីដែលលេចចេញជារូបរាងក្នុងបំណាច់២០១៨ ឈានចូលឆ្នាំ២០១៩នេះ
ជាគំនិតផ្តួចផ្តើមក៏សាងឡើងដោយ លោកជំទាវកិត្តិសង្គហបណ្ឌិត ម៉ែន សំអន
ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងទំនាក់ទំនងជាមួយរដ្ឋសភា ព្រឹទ្ធសភា
និងអធិការកិច្ចនិងជាប្រធានក្រុមការងារថ្នាក់កណ្តាលគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាចុះជួយខេត្តស្វាយរៀង
និងឯកឧត្តម ម៉ែន វិបុល អភិបាល នៃគណអភិបាលខេត្តស្វាយរៀង បានរៀបចំក៏សាងនូវទីសក្ការៈ ដ៏ស្រស់ស្អាតនេះស្ថិតនៅលើទីតាំងចាស់គឺអាស្រម(លោកតាគង់
យាយដើង) ខាងក្រោយមន្ទីរគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាខេត្តខេត្តស្វាយរៀង
ស្ថិតក្នុងភូមិមេភ្លើង សង្កាត់ស្វាយរៀង ក្រុងស្វាយរៀង ខេត្តស្វាយរៀង ។
ឯកឧត្តម ម៉ែន វិបុល បានអាននូវជីវប្រវត្តិលោកតាគង់ យាយដើង ដែលចងក្រងឡើងដោយមន្ទីរធម្មការ និងសាសនាខេត្តស្វាយរៀង ។
#អំពីជីវប្រវត្តិលោកតាគង់យាយដើង
តាមសាវតារលោកតាគង់យាយដើងនេះមានប្រវត្តិចាប់ផ្តើមកើតឡើងនៅក្នុងសម័យសង្គ្រាមខ្មែរនិងចាម្ប៉ា។នាសតវត្សទី៩មានស្ដេចចាម្ប៉ាមួយអង្គជាមេទ័ពធំនៃនគរចាម្ប៉ាបានលើកពលសេនាយោធាយ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេងចូលមកវាយប្រហារនគរខ្មែរតែកងទ័ពបច្ចាមិត្តត្រូវបរាជ័យរត់ខ្ចាត់ខ្ចាយរលាយ អស់ ។
ចូលមកដល់រជ្ជកាលព្រះបាទសុរិយាវរ្ម័នទី២ ដែលប្រទេសកម្ពុជាកំពុងជួបវិបត្តិផ្ទៃក្នុង នគរចាម្ប៉ាបានបញ្ជូនកងទ័ពមករាតត្បាតលុកលុយ និងកាន់កាប់ត្រួតត្រាដែនដីខ្មែរនៅដីសណ្តរទន្លេភាគអគ្នេយ៍។ កងទ័ពចាម្ប៉ា បានដុតបំផ្លាញផ្ទះសំបែង ភូមិស្ថានប្រជារាស្រ្ដខ្មែរជិះជាន់កាប់សម្លាប់ លួចប្លន់ដឹកជញ្ជូនទ្រព្យសម្បត្ដិអ្នកស្រុក អ្នកភូមិខ្មែរនាសម័យនោះ។
អង្គព្រះមហាក្សត្រខ្មែរ កាលបើពង្រឹងអំណាច និង
រៀបចំទឹកដីឲ្យមានឯកភាពរួចស្រេចហើយ ព្រះអង្គក៏ចាប់ផ្ដើមបើកការវាយប្រហារ
ដេញកំចាត់ទ័ពបច្ចាមិត្តចេញពីនគរ។
ព្រះអង្គបានគិតយ៉ាងល្អិតល្អន់ថា
ត្រូវតែធ្វើសង្គ្រាមវាយកំទេចនគរចាម្ប៉ាឲ្យបាក់ស្បាត
ហើយយកមកដាក់បញ្ចូលជាចំណុះទឹកដីខ្មែរ។
គ្រានោះដែរព្រះមហាក្សត្រទ្រង់បានចេញព្រះរាជបញ្ជាមេទ័ពម្នាក់(មិនប្រាកដនាម)
ដឹកនាំកងពលទាហានយ៉ាងច្រើនសម្បើម ទៅវាយរុញច្រានទ័ពបច្ចាមិត្តតាមទិសអគ្នេយ៍នៃប្រទេសដែលបច្ចុប្បន្ននេះគឺខេត្តស្វាយរៀង។
មកដល់តំបន់មួយផែ្នកអគ្នេយ៍នៃប្រទេសកម្ពុជា
ក្រុមទ័ពខ្មែរបានស្លាប់បាត់បង់ជីវិតអស់មួយចំនួនខ្លះស្លាប់ដោយសារសត្រូវអ្នកខ្លះស្លាប់ដោយសារជំងឺនិងមួយចំនួនទៀតបានស្លាប់ដោយការខ្វះស្បៀងអាហារ។ជាភ័ព្វសំណាងពួកគេបានមកជួបនឹងព្រឹទ្ធាចារ្យម្នាក់ដែលចេះព្យាបាលជំងឺដោយមន្តគាថាហើយរាងកាយរបស់គាត់មានឬទ្ធិដែលកាប់មិនមុតនិងដុតមិនឆេះ។
លោកព្រឹទ្ធាចារ្យត្រូវបានអ្នកស្រុកហៅគាត់ថាលោកតាថ្នាំគង់។មេទ័ពនោះក៏បានចូលមកពឹងពាក់អាស្រ័យលោកតាដើម្បីជួយសង្គ្រោះដល់កងទ័ពដែលនៅរស់រានមានជីវិតដើម្បីជាសះស្បើយពីជំងឺនានាព្រមទាំងសុំរៀននូវវេទមន្តគាថាខ្លះដើម្បីការពារពីសឹកសត្រូវ។ក្រោយពីទទួលការព្យាបាលជំងឺនិងរៀនបាននូវវេទមន្តការពារខ្លួនស្រេចហើយមេទព័នោះបានបន្តដឹកនាំទ័ពទៅមុខទៀត។ក្នុងខណៈពេលបន្តដំណើរទៅមុខបានចម្ងាយប្រហែលជាបីយោជន៍(៤៨គីឡូម៉ែត្រ)
កងទ័ពក៏កាន់តែខ្សត់ខ្សោយស្បៀងក៏បានជួបលោកយាយម្នាក់ដែលមានសម្បុរសស្តើងគាត់បានអនុគ្រោះដល់ទ័ពទាំងនោះដោយផ្តល់អាហារសម្រាប់បរិភោគនិងរក្សាទុកជាស្បៀងសម្រាប់បន្តដំណើរទៅធ្វើសឹកសង្គ្រាមនៅពេលខាងមុខទៀត។លោកយាយដែលមានសម្បុរសស្តើងនោះក៏ជាអ្នកមានតំណរខាងឬទ្ធិពូកែពីលោកឳពុកគាត់ដែលអ្នកស្រុកតែងតែមកពឹងពររកគាត់ជាប្រចាំ។
កងទ័ពដែលបានទទួលការអនុគ្រោះពីលោកតាថ្នាំគង់និងលោកយាយសស្តើង(ដើង)ក៏បានបន្តទៅមុខទៀតនិងបានទទួលបានជោគជ័យពីបច្ចាមិត្តយ៉ាងត្រចះត្រចង់។ចំណេរក្រោយមកលោកតាថ្នាំគង់និងលោកយាយសម្បុរសស្តើងបានទទួលអនិច្ចកម្មទៅ។អ្នកស្រុកនៅតែមានជំនឿលើគាត់បានកសាងដីទួលមួយ(សព្វថ្ងៃនៅម្តុំវត្តកោះជុំក្រុងស្វាយរៀង)
ដើម្បីអធិដ្ឋានព្រលឹងរបស់គាត់ឲ្យនៅឋិតថែរក្សាអ្នកស្រុក។ពេលអ្នកស្រុកមានជួបបញ្ហាម្តងៗតែងទៅអង្វរកឲ្យលោកតាថ្នាំគង់និងលោកយាយសស្តើងជួយសង្គ្រោះ។រាល់អ្នកមាននិស្ស័យដែលទៅបែរបន់ព្រលឹងលោកតាថ្នាំគង់និងលោកយាយសស្តើងតែងបានសម្រេចដូចសេចក្តីប្រាថ្នា។លុះក្រោយមកអ្មកស្រុកដែលរស់នៅនៅជាប់ដងទន្លេនេះបានឧទ្ទិសនាមដល់ពួកគាត់ថាអ្នកតាថ្នាំគង់និងយាយទេពសស្តើង។យូរៗទៅក៏ក្លាយទៅជាអ្នកតាគង់លោកយាយដើង(ស្តើង)វិញ។លោកតាគង់និងលោកយាយដើងមានបារមីសក្តិសិទ្ធិខ្លាំងណាស់ទើបអ្នករស់នៅតាមបណ្តោយទន្លេវ៉ៃគោផ្នែកខាងលិចតែងមានជំនឿជឿជាក់រហូតដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន។
លុះដល់សម័យអាណានិគមបារំាងគ្រប់គ្រងខេត្តស្វាយរៀងថ្ងៃមួយមានរដ្ឋការបារាំងម្នាក់
បានទៅជួបថ្វាយបង្គំព្រះមេគណខេត្តស្វាយរៀងព្រះនាមគង់ដែលព្រះអង្គគង់នៅវត្តព្រៃលាក់(វត្តព្រៃឆ្លាក់)។រដ្ឋការបារាំងនោះបានសួរព្រះអង្គថាតើនៅទឹកដីនេះមានទីកន្លែងណាទៅដែលជាទឹកដីជយភូមិអាចកសាងបន្ទាយបាន។ព្រះមេគណគង់ព្រះអង្គបានសម្លឹងឃើញតំបន់នៅខាងលិចទន្លេវ៉ៃគោ(បន្ទាយទាហានបច្ចុប្បន្ន)
មានបឹងតូចធំវាលទំនាបលិចទឹកជាប្រចាំដូច្នេះមានតែប្រាប់ឲ្យយកកន្លែងនោះទៅ។ក្រោយមករដ្ឋការបារាំងនឹងលុបបឹងតូចធំវាលទំនាបនោះឲ្យក្លាយទីគោកហើយបានរៀបចំបន្ទាយនៅទីតាំងដែលព្រះមេគណគង់បានមានសង្ឃដិកាចង្អុលបង្ហាញ។
ក្រោយពីបន្ទាយបារំាងបានកសាងរួចរាល់ម្តុំនេះក៏បានសាងសង់នូវអគាររដ្ឋបាលផ្សេងៗជាបន្តបន្ទាប់បន្ទាប់មកក៏បានក្លាយជាទីប្រជុំជន។សម័យនោះមានខ្មែរយើងមួយចំនួនធំបម្រើការឲ្យរដ្ឋការបារាំងដែរ។ថ្ងៃមួយនារដូវប្រាំងមានរដ្ឋការបារាំងមួយក្រុមបានជិះរថយន្តឆ្ពោះទៅទិសខាងត្បូងដោយឆ្លងកាត់អាស្រមលោកតាគង់និងយាយដើង
(នៅទល់មុខវត្តកោះជុំសព្វថ្ងៃ) ដោយក្រុមរដ្ឋការទាំងនោះបានស្រែកហ៊ោរកញ្ជ្រៀវយ៉ាងសេចក្តីសប្បាយរីករាយ។មួយសន្ទុះក្រោយមករថយន្តនោះក៏ជាប់ផុងលើដីគោកទោះបីនាំគ្នាចុះរុញយ៉ាងណាក៏រថយន្តនោះមិនអាចរំកិលទៅមុខទៀតបានឡើយ។
ខណៈនោះមានអ្នកស្រុកបាននាំគ្នាមកមើលហើយប្រាប់ថាពួកអស់លោកប្រហែលជាបានធ្វើអ្វីមិនគប្បីនៅទីនេះហើយបានជារថយន្តជាប់ផុងនៅទីនេះ។ដូច្នេះដើម្បីបានទៅរួចសូមថ្វាយភ្លេងពិណពាទ្យនិងសុំខមាទោសបារមីលោកតាគង់-យាយដើងទៅនឹងបានរួចពីគ្រោះភ័យនេះហើយ។
ស្តាប់អ្នកស្រុកនិយាយយ៉ាងនេះហើយខ្មែរយើងម្នាក់ដែលបម្រើឲ្យក្រុមរដ្ឋការបារាំងបានទៅរកភ្លេងពិណពាទ្យប្រគុំបួងសួងនិងសុំខមាទោសរួចរាល់កាលណារថយន្តនោះក៏អាចបន្តដំណើរទៅមុខទៀតដោយសុវត្ថិភាព។
ចាប់ពីពេលនោះមកដោយពួកគាត់មានជំនឿលើបារមីលោកតាគង់និងយាយដើងក៏នាំគ្នាកសាងអាស្រមតូចមួយនៅប្របខាងលិចមាត់ទន្លេវ៉ៃគោហើយបានអញ្ជើញបារមីលោកតាគង់និងយាយដើងមកសណ្ឋិតនៅទីនេះជារៀងរហូតមក។ព្រោះទីតាំងចាស់ស្ថិតលើដីកោះតូចមួយហើយលិចទឹកខ្លាំងក្នុងរដូវវស្សាជាហេតុពិបាក
ក្នុងការធ្វើដំណើទៅបន់ស្រន់ផងដែរ ៕ដោយ៖ភក្ដី
No comments:
Post a Comment